Caibidil 1 & 2 den Tao Te Ching | 23 x 32cm

Ainm: Caibidil 1&2 den Tao Te Ching (Le Síniú)

Ealaíontóir: Zhou Cailin
Méid: 23 x 32 cm,

Frámaithe: fráma gallchnó

Is é an Tao Te Ching, scríofa ag an smaointeoir Síneach ársa Lao Tzu (Li Er), ceann de na saothair fhealsúnachta is mó i stair na Síne agus foinse smaointeoireacht Thaoach.

Is é an chéad chaibidil den Tao Te Ching imlíne ghinearálta an leabhair, agus is í an chaibidil is mistéireach agus is spreagúla smaointeoireachta í freisin. Tosaíonn Lao Tzu an chaibidil le brí soiléir, ag nochtadh go díreach nádúr "Tao" agus an bealach bunúsach dúinn an domhan a thuiscint.

Tá Caibidil 2 an-spreagúil mar bhriseann sé coincheap saolta na déachta agus múineann sé dúinn briseadh amach as an ngaiste smaointeoireachta dubh agus bán agus nádúr idirspleách agus frithpháirteach athraitheach rudaí a fheiceáil. Nuair a thagann sé chun gnímh, téigh leis an dúlra agus déan níos mó agus labhair níos lú. Chuir sé fealsúnacht na beatha chun cinn freisin maidir le "gan aon rud a dhéanamh" agus "gan creidiúint a ghlacadh", gach rud a atáirgeadh agus a chothú ach gan iad a shealbhú, agus éachtaí a bhaint amach ach gan creidiúint a ghlacadh dó féin. Ó thaobh meoin de, ní mór duit a bheith ar an eolas faoi conas "scor tar éis rath" (gan creidiúint a ghlacadh), ionas gur féidir leat do chuid éachtaí a choinneáil ar feadh i bhfad.

Seo a leanas an téacs bunaidh:

Ní hé an Tao is féidir a insint an Tao síoraí.
Ní hé an t-ainm is féidir a ainmniú an t-ainm síoraí.
Is é an rud nach féidir a ainmniú an rud atá fíor go síoraí.
Is é an t-ainmniú bunús gach rud ar leith.
Saor ó mhian, tuigeann tú an rúndiamhair.
Gafa i mian, ní fheiceann tú ach na léirithe.
Ach eascraíonn rúndiamhair agus léirithe ón bhfoinse chéanna.
Tugtar dorchadas ar an bhfoinse seo.
Dorchadas laistigh den dorchadas.
An geata chuig gach tuiscint.

Nuair a fheiceann daoine roinnt rudaí mar rudaí álainn, bíonn rudaí eile gránna.
Nuair a fheiceann daoine roinnt rudaí mar rudaí maithe, bíonn rudaí eile olc.
Cruthaíonn bheith agus neamhbheith a chéile.
Tacaíonn an deacair agus an éasca lena chéile.
Sainmhíníonn an fada agus an gearr a chéile.
Braitheann an t-ard agus an t-íseal ar a chéile.
Leanann an chéad cheann agus an t-iar-cheann a chéile.
Dá bhrí sin, gníomhaíonn an Máistir gan aon rud a dhéanamh
agus múineann sí gan focal a rá.
Tagann rudaí chun cinn agus ligeann sí dóibh teacht;
Imíonn rudaí agus ligeann sí dóibh imeacht.
A bheith agat gan seilbh a bheith agat,
a dhéanamh gan a bheith ag súil leis.
Nuair a bhíonn a cuid oibre déanta, déanann sí dearmad uirthi.
Sin é an fáth a maireann sí go deo.