Κεφάλαια 1 & 2 του Τάο Τε Τσινγκ | 23 x 32 εκ.

Όνομα: Κεφάλαιο 1&2 του Τάο Τε Τσινγκ (Με Υπογραφή)

Καλλιτέχνης: Zhou Cailin
Μέγεθος: 23 x 32 εκ.,

Πλαίσιο: καρυδιά

Το Τάο Τε Τσινγκ, γραμμένο από τον αρχαίο Κινέζο στοχαστή Λάο Τσε (Λι Ερ), είναι ένα από τα σπουδαιότερα φιλοσοφικά έργα στην κινεζική ιστορία και η πηγή της ταοϊστικής σκέψης.

Το πρώτο κεφάλαιο του Τάο Τε Τσινγκ είναι το γενικό περίγραμμα του βιβλίου, και είναι επίσης το πιο μυστηριώδες και προκλητικό κεφάλαιο. Ο Λάο Τσε ανοίγει το κεφάλαιο με ένα σαφές νόημα, αποκαλύπτοντας άμεσα τη φύση του «Τάο» και τον θεμελιώδη τρόπο για να κατανοήσουμε τον κόσμο.

Το Κεφάλαιο 2 είναι πολύ συναρπαστικό επειδή σπάει την κοσμική έννοια της δυαδικότητας και μας διδάσκει να ξεφύγουμε από την παγίδα της ασπρόμαυρης σκέψης και να δούμε την αλληλεξαρτώμενη και αμοιβαία μεταμορφωτική φύση των πραγμάτων. Όσον αφορά τη δράση, ακολουθήστε τη φύση και κάντε περισσότερα και μιλήστε λιγότερο. Επίσης, πρότεινε τη φιλοσοφία της ζωής του «να μην κάνεις τίποτα» και «να μην παίρνεις εύσημα», να αναπαράγεις και να θρέφεις τα πάντα αλλά να μην τα κατέχεις, και να επιτυγχάνεις επιτεύγματα αλλά να μην παίρνεις εύσημα για τον εαυτό σου. Όσον αφορά τη νοοτροπία, πρέπει να ξέρεις πώς να «αποσυρθείς μετά την επιτυχία» (να μην παίρνεις εύσημα), ώστε να μπορείς να διατηρήσεις τα επιτεύγματά σου για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το αρχικό κείμενο έχει ως εξής:

Το Τάο που μπορεί να ειπωθεί δεν είναι το αιώνιο Τάο.
Το όνομα που μπορεί να ονομαστεί δεν είναι το αιώνιο όνομα.
Το ακατονόμαστο είναι το αιώνια πραγματικό.
Η ονομασία είναι η προέλευση όλων των ιδιαίτερων πραγμάτων.
Ελεύθερος από την επιθυμία, συνειδητοποιείς το μυστήριο.
Παγιδευμένος στην επιθυμία, βλέπεις μόνο τις εκδηλώσεις.
Ωστόσο, το μυστήριο και οι εκδηλώσεις προκύπτουν από την ίδια πηγή.

Αυτή η πηγή ονομάζεται σκοτάδι.
Σκοτάδι μέσα στο σκοτάδι.
Η πύλη προς κάθε κατανόηση.

Όταν οι άνθρωποι βλέπουν κάποια πράγματα όμορφα, άλλα γίνονται άσχημα.
Όταν οι άνθρωποι βλέπουν κάποια πράγματα καλά, άλλα γίνονται κακά.
Το είναι και το μη είναι δημιουργούν το ένα το άλλο.
Το δύσκολο και το εύκολο αλληλοστηρίζονται.
Το μακρύ και το σύντομο ορίζουν το ένα το άλλο.
Το υψηλό και το χαμηλό εξαρτώνται το ένα από το άλλο.
Το πριν και το μετά διαδέχονται το ένα το άλλο.
Επομένως, ο Δάσκαλος
ενεργεί χωρίς να κάνει τίποτα
και διδάσκει χωρίς να λέει λέξη.
Τα πράγματα προκύπτουν και αυτή τα αφήνει να έρθουν·
τα πράγματα φεύγουν και αυτή τα αφήνει να φύγουν.
Έχει χωρίς να κατέχει,
πράττει χωρίς να περιμένει.
Όταν η δουλειά της τελειώνει, την ξεχνάει.
Γι' αυτό διαρκεί για πάντα.